alweer voor de 2e maal werd dit trailevent georganiseerd. 11 of 30 km door het Gulpener dal lopen. We, Marc-Jurgen-Chris en ik, waren ruim op tijd bij Rocca. Omdat de parking rap in een zompig landschap zou veranderen hebben wij de wagen maar bij de brandweer geparkeerd. Die weten met wateroverlast wel raad.
Bij binnenkomst meteen gezellig. Veel bekenden, handjes schudden en kussen. Feestje maken van deze dag. Facebook is leuk, live is beter. met tussenstops bereik ik de omkleedcabins. Gang A voor de jongetjes, gang B voor de meisjes. Gang C ben ik maar niet ingelopen...
De zompige klei, limburgse loss zo u wilt, zoog de gestaag vallende regen als een dorstige Schot naar binnen. Bij aanvang begon het weer al een rol te spelen. Flinke wind en regen maakte het wachten tot het startmoment tot een verplichte babbeltje met je buurman zodat het niet opviel dat je aan het klappertanden was. Watje. Het was helemaal niet koud. En die regen mag/hoort bij een stevige trail. Het bekende gevecht tegen de elementen moet je niet schuwen als trailrunner. Als je bang bent dat je witte sokjes vies worden ga je maar lekker op het asfalt lopen. Beetje trailrunner heeft zwarte sokken aan. Dat gezeur over het weer is aan mij niet besteed. Kustmarathon 2009, da's pas genieten.
De trail was prima. Schitterend parcours, spekgladde paden en pure natuur. De achtertuin van de brouwer was vol in de lente. Die spekgladde paden maakte het dat ik spijt had van mijn keuze om de Salomon XT Wings schoenen te gebruiken. Maar zo'n glad parcours had ik nog nooit meegemaakt. Ik ben dan ook meer moe geworden van het corrigeren van mijn looprichting dan van de trail zelf. Technische singletracks, haha zo ken ik er ook nog een paar. Groene zeephelling is op sommige stukken een beter verwoording. Maar lieve lezers, daarom niet getreurd, ik heb 100% kunnen genieten hiervan.
Na de eerste 5 km liet mijn maatje weten dat het tandje eraf ging en dat ik door moest gaan. Helaas een kwetsuur voor hem. Zo doorgelopen hield ik wel zicht op een vooruitgesnelde compaan Jurgen Krikke. Zijn Salomon Eyewear zat als een bandana de dansende lokken bijeen te houden. makkelijk te herkennen dus in het rennersveld. Die koele bril is nu nog een collector's item. Gelukkig heeft Marc een site voor ons opgezet zodat ook jij deze coole gadget kunt bemachtigen: SalomonEyewearBenelux
Op de 20km besloten Jurgen en ik het samen uit samen thuis motto te hanteren. Dus als de 2 roodgejasde vrienden hebben we nog 10km lang gezellig het uurtje volgemaakt. Maar wel met het verschil dat Jurgen zijn Salomon Fellcross aan had getrokken. Die liep dus rechtuit door de modder zonder 1 centje pijn. Ik geloof dat ik nog maar eens langs Scarabee Valkenswaard moet gaan. Ik heb nog ruimte in mijn sportschoenenkast. Al is mijn vrouw daar niet zo mee eens. Maar dat mag ze zijn.
1 glas Erdinger heb ik gedronken om heilig te beloven aan mijzelf om voortaan deze trail te finishen met een Gulpener. Limburg mag niet alleen trots zijn op haar bier maar ook op heuvels. Als Brabander was ik al om, maar deze zondag was wederom een bevestiging daarvan.
Voor foto's verwijs ik je graag naar www.trail-running.nl, daar staan ze.
Geniet ervan,
groet uit Geldrop
Wout
maandag 7 mei 2012
zaterdag 3 maart 2012
...MTB HEERLEN PARKSTAD LUS 1 + 2 | 38 KM PRACHT TRAIL...
Lieve lezer en/of lezerinnetje,
op 2 maart had ik een vrije dag. Wat te doen zo hoor ik je denken? Voor mij was het geen vraag. Trail running natuurlijk. Maar waar? Ok deze vraag gaat nogal snel in contreien met heuvels, single tracks, niet te druk en mooie natuur. Zuid Limburg Heerlen Parkstad is de plek van inspanning geworden.
Via de site van MTB routes kun je vooraf orienteren wat je te wachten staat. In mij voorgaande blogverslagen heb ik hierover al een en ander verteld.
Dus aangekomen bij de start locatie Sport en Leisure park in Landgraaf ontmoet ik Jasper Vermazen (sportprofessional van deze locatie). Hij laat mij uitgebreidt en gastvrij de faciliteiten zien die hij kan bieden. Douchegelegenheden, lockers, food and beverage. Prima plaats voor een trail-training. FYI: het is een voormalig NOC-NSF centrum)
Na wat locale hardware komt de softground in zicht. Wat direct opvalt is het zwerfafval. Dit zal de hele route zo blijven.
Korte up- en down hill, zo kun je deze MTB route wel kenmerken.
Prima bewegwijzering die uitstekend is onderhouden. Je kunt niet fout lopen. Wel uit je doppen blijven kijken natuurlijk want er is zoveel moois te zien.
Salomon XR Crossmax is wel aan te bevelen. Geeft meer steun en comfort dan een gewone asfalt running shoe.
Hier en daar een asfaltstrook om de schitterende single tracks aan elkaar te rijgen. Niet storend in het gehele plaatje.
Hopla, mooie tracks up and down. Je kunt ze volle bak nemen, maximaal belasting. Na dit soort geaccidenteerd terrein volgt telkens een stukje herstel. Moet je wel pakken want de track (lus 1+2) 38 km lang pittig. Zeker als je de zondag ervoor nog de Trail by the Sea (35km ) hebt gelopen.
De zon heeft in lus 1 + 2 weinig kans je te verbranden. Veel schaduw door dichte bossen. Hier en daar een open plek. Genieten van het vergezicht. Helaas vandaag mistig, tsja in maart mag dat nog.
Hoera de Brunssummerheide (lus 1), de mooiste van de 4. Vol gas en durf ook eens een aftakking te nemen door het mulle zand of een pittige helling. Voor MTB-ers niet te doen, voor trailers als wij een fraaie omweg. Qua route gewoon je gezond verstand gebruiken. Je komt dan altijd weer op de track terug.
Perfecte bewegwijzering, zelfs bij een hongerklop kun je de route niet mislopen. Ik ken echter 1 iemand die ook deze bewegwijzering kan en zal mislopen.
Industrie in de natuur. Deze afgraving zul je via de route een aantal km volgen. Beetje saai maar wellicht dat het met zonnig weer een mooier plaatje geeft. We zullen het de volgende keer wel zien.
Je kunt in de Brunssummerheide kiezen voor een omgeploegd pad of een hardere zandondergrond. Je loopt gewoon in het midden en je ploegt je een slag in de rondte. De zijkantjes zijn harder. Schiet je van de route af dan heb je schitterende trainingsstukken. Zware heuvels en pittig te noemen. Niet voor watjes en asfaltridders.
Het lijkt allemaal hetzelfde maar in werkelijkheid zijn de verschillen er zeker. De route is zeer bochtig en om elke hoek ligt weer een mooi stukje Brunssummerheide. Je voelt gewoon niet dat je al meer dan 15 km aan het trainen bent. Op deze vrijdag was het lekker rustig. In het weekend zal zeker dit gedeelte een stuk drukker zijn.
De track heeft stukken waar de boomwortels de koers bepalen. Technische stukken die tegelijkertijd omhoog of omlaag gaan. Hier moet je goed op je qui vive zijn . Of het moet zijn dat je enkelbanden hebt als staalkabels.
Kijk hier maar even rustig naar. Salomon XT Wings rugzak af en banaantje pellen. Pure natuur.
Die nieuwe energie zul je wel weer nodig hebben want je krijgt daarna een pittig technisch gedeelte. Als je daar de vaart erin houdt is het een toffe uitdaging.
Soms vreet de track je gewoon op en vlieg je vooruit. De limburgse löss is wereldberoemd in ...Limburg en die vliegt je dan ook om de oren als je hier aanzet.
Zoals gezegd de bewegwijzering is perfect verzorgd. Zelfs waarschuwingsbordjes voor bruggetjes en steile afdalingen.
De foto's vertellen het verhaal verder wel. Als je meer info wilt dan meld je je wel, toch?
Ik hoop dat ik je enthousiast hebt gemaakt voor deze route. Laat het mij weten via montblanc@onsmail.nl
Groet uit Geldrop.
Abonneren op:
Posts (Atom)