zaterdag 30 juni 2012

...MTB Nijmegen, 42km trailrunning...

Hoi lieve lezers en -innetjes,
vrijdag ben ik vroeg vertrokken om het land van Berg en Dal te gaan bekijken. Doordat ik daar vorig jaar al een keer de 60km van Willem Mutze heb gelopen ( Berg en Dal 2011 ) waren mijn verwachtingen nogal hoog en gespannen over de MTB track Nijmegen ( MTB Nijmegen ). Dit MTB pad loopt door hetzlefde gebied heen als de 60km.

 Ik koos als startpunt hotel Sionshof. Ligt namelijk aan de route en de wagen staat "bewaakt". In een enigszins verdekte opstelling heb ik gewone kleding gewisseld met sportkleding: Salomon shirt/Salomon zonnebril/Salomon xt-wings schoenen/Salomon Twin belt/SKINS compressiebroek/Garmin 305/Extran druivesuiker/Pentax W90 camera/mobiel + autosleutel/...

Je loopt vanaf het hotel naar de rotonde en neemt de richting Berg en Dal. Op de rotonde zie je het eerste bordje met het groene MTB route teken. Volgens mij was het al op de Meerwijkselaan dat je geen MTB bordje ziet maar dat je er wel het zandpad in moet lopen. Na ongeveer 100 meter zie je het MTB bordje. Sorry, hiervan heb ik geen foto genomen. Ik werd nl. wegwijs gemaakt door een enthousiaste MTB'er. Helaas ben ik dit voorval nog een aantal keren vaker tegengekomen.

De MTB route bestaat uit 2 gedeeltes. De groene route is 18 km, de rode die je hiermee kunt verbinden is 24km, totaal 42km trail. Tsja, die laat ik dus niet liggen. Doordat het een nogal vlakke aanloop is kun je zonder problemen de trail goed starten. Niet meteen een vette bult zoals bij de trial+natuutmarathon La Roche.  De heuvels en dalen kun je op vol tempo en intensiteit pakken. Ze zijn kort en erachter is voldoende ruimte voor herstel. Gas erop en zweten.



In dit gebied is het ook prima recreeren. De tent ligt aan het MTB pad. Middenin wandel/fiets/loop paradijs. Het gebied is groot en veelzijdig. Een prima uitvalsbasis is zo'n camping wel. En er is een bijkomend voordeel: een beetje sportieve campeerder heeft een meer dan gemiddeld gehalte aan zelfredzaamheid. En die heb je wel nodig als je deze MTB route wil voltooien.

 Helaas is de bewegwijzering van EN de groene EN de rode route slecht te noemen. Dit zorgt ervoor dat je niet relaxed kunt lopen. Als voorbeeld neem ik de MTB route van de Loonse en Drunense duinen. Verdwalen kan daar echt niet. En maakt dat je daar dan ook super kunt lopen.
Helaas is dit dus niet zo tijdens deze tocht.


 Als mooi voorbeeld van verwarring is deze dubbele poort. Moet je het pad links of rechts aanhouden? Daar kom je pas een kilometer verder achter. FYI: het is het linkerpad. Goed , genoeg gezeurd hierover. Dat onze Gelderlandse MTB vrienden hier wat mee mogen doen is duidelijk.

 Op ongeveer 7 km na de start kwam ik een kaalgeschoren kudde schapen tegen. 2x Schapendoes en een kletsende herder met hardlopers als publiek. Prima plaatje dacht ik zo. Waarom ik daar stilstond?


 Om dit plaatje stond ik stil. Het punt waar je de groene route verlaat en overschakelt op de rode route. Als je dit paaltje mist is er geen tweede. Dus even scherpte rond de 7 km. De rode route kenmerkt zich door technisch ruigere routes. is zeg maar het mooie gedeelte van de 42km.


 In een flits meende ik het reekalf te hebben vastgelegd. Als een echte western-held trok ik mijn pentax uit de holster. Helaas was deze mij te snel af. Ik werd afgeserveerd met een blanco bospad. Wel fraai vlak pad trouwens, prima om lekker in de flow te komen.

 Deze brug kennen we nog van vorig jaar. Toen kwamen we van de andere kant.
 Mooi liegbenkse zouden wij in Brabant zeggen. Hier is het om even stil te staan bij normen en waarden door vriend van Stokkum 1928. ik ben doorgelopen...

 Op onderstaand foto zie je aan het einde van deze straat rechts een stukje van een wit huis. Recht tegenover kom je uit het struikgewas getraild. Dan ga je naar rechts. Het paaltje na ongeveer 100 meter die je weer terug het bos instuurt mis je geheid. Na die misser kom je op een geasfalteerde kruising aan.
Daar ga je rechts richting camping Klein America. Even weer de flessen vullen en doorlopen/weg volgen. Na een bochtje naar links kom je bij het eerste boerderijtje weer een MTB teken tegen. het is maar dat u het weet. Oja, ik zou er over ophouden... Ter compensatie een paar mooie vegezichten van deze mooie streek.










 Tsja, da's dus pech hebben. De mooie tracks zijn dus verboden voor de MTB'ers. Begrijpelijk waarom de mooiste plaatjes bewaard blijven voor Willems zijn 60km trail. Hij krijgt het samen met TV de lat wel voor elkaar om ons kennis te laten maken met fraaiere gedeeltes van de St. Jansberg en Mookerheide. Klasse Willem en voor u reden om nu in te schrijven, zie link)




 Van dit bord heb ik ooit nog eens een radioverslag gehoord. De eigenaar van dit bord is dus echt serieus bezorgd om deze gewaardeerde knaagdieren. Overigens bij het passeren van dit bord geen beest gezien dus...doorknallen.

Onderstaande 5 foto's laten het punt zien waarop je van de rode weer naar de groene route overschakeld. Voor de beta studenten een makkie maar om onze alfa trailers te helpen, dit is dus in de 31ste km. je mag hier dus linksaf en over het bruggetje. Want dat is ook niet duidelijk....oeps. Kijk en zoek na de brug naar de moderne waterput.





 De waterput voorzien van een mooie tekst. Waar vindt je deze service en hartelijkheid nog. De bidons afgevuld en ...ineens vliegt er een 50 meter boven mij een glider over. 50 meter is niks. Nadat ik mijn hartritme weer uit de zwabberstand had getrokken heb ik deze glijdende luchtpiraten even vastgelegd. met 2 voeten op de grond ben ik voort gegaan. Denkend aan al die gliders uit de 2e WO die hier de aarde hebben aangeraakt. Pfooeeee, even uit respect de gedachte laten gaan naar deze tijd. De begraafplaats met die herkenbare witte kruizen heb ik niet vastgelegd. Die moet je zo op je netvlies kunnen toveren. Punt en lopen nu.



Conclusie is dat het downloaden van deze track op je smartphone geen overbodige luxe is (zie site MTB routes). Maar niet noodzakelijk, neem dan wel je tijd en plan geen diner in met je schoonmoeder....of juist wel...

Ik hoop dat je lees- en kijkplezier aan deze vrije interpretatie van de MTB route Nijmegen  route hebt ondervonden. Mocht je uit de regio Berg en Dal komen en kun je een mooie trailtraining van rond de 30km uit de hoed toveren dan houden wij ons als trailvrienden ons altijd aanbevolen. Gewoon melden op trail-running training .

Groet uit Geldrop,
montblanc@onsmail.nl

donderdag 28 juni 2012

...Jolanda Linschooten Eenzame uren...


Boek: Eenzame uren (ISBN: 9789045201245)
Bestellen: http://www.outdoorfoto.nl/boekenbestellen.html
Auteur: Jolanda Linschooten, beroepsavonturier-auteur en fotograaf


De titel schept direct verwachtingen over de inhoud. Eenzaam is een term met een negatieve emotie. Eenzaam vraagt om gezelschap. Uren voelt aan als een niet stoppende activiteit. Het blijft maar doorgaan. Staccato. En na deze uren ben je niets opgeschoten, geen progressie is gemaakt. De start is de finish. De loop is gesloten zonder dat er vooruitgang is geboekt. 
Jolanda neemt je mee op reis in haar boek. In 1 jaar tijd wil zij zich volledig richten op het lopen van ultralange afstanden. Alles staat in het teken van het afleggen van enorme uitdagingen voor haar lijf en haar geest. Het vinden van de balans, het belang, de samenhang van beide zijn voor haar van cruciaal belang om hierin te slagen. De zoektocht betekent dat zij aan het begin van 2011 deze nog niet heeft gevonden. Zij heeft er namelijk nooit naar gezocht in deze vorm. In haar boek beschrijft zij haar antwoorden gerelateerd aan wedstrijden die zij in 2011 heeft gelopen:
  1. januari 1/2 marathon van Egmond (21km)
  2. april Marathon des Sables (250 km/45 graden Celsius) 
  3. juni Bob Graham Round (100 km/9000 hoogtemeters)
  4. juli SwissAlpine ( 78 km/2500 hoogtemeters)
  5. augustus UTMB/TDS (111 km/7000 hoogtemeters)
  6. september NK Winschoten (100 km)
  7. oktober Grand Raid de la Reunion (160 km/9000 hoogtemeters)
In een zeer prettig leesbare stijl verwerkt zij vele citaten van wetenschappers en wijzen van deze aarde. Maar ook loopvrienden van haar uit de directe omgeving worden genoemd om haar mentale strijd met haar fysieke inspanning tot een goed eind te brengen. Frank en Herschel zijn haar onmisbare steunpilaren. Hun onvoorwaardelijk geloof in Jolanda is de basis van het boek. Zonder hen geen queeste.
Het is geen lopersbijbel waarin pasklare schema’s en do’s and don’ts te vinden zijn. Het is een boek die een beleving beschrijft waar je open voor moet staan. Die je gaat herkennen als je persoonlijke grenzen gaat opzoeken. Zonder hulp op dat moment van buitenaf. Want daarin schuilt de titel. De eenzame uren die hoofd en hart verbinden om het beoogde resultaat te halen. De voldoening die je daaruit haalt is onbeschrijfelijk. Voor niemand. Je moet dat ervaren. Dan pas snap je het verhaal.
Dankzij het schrijverstalent van Jolanda is haar boek herkenbaar voor ieder die onder het motto “ haal eruit wat erin zit” een event plant. Door controles en checks werkte zij zich door 2011 & en haar onzekerheden heen. Heeft Jolanda de balans, het belang, de samenhang van lijf en geest gevonden? Het resultaat is een goede 300 pagina’s leesvoer die ik ieder kan aanraden. 
Uiteraard is dit mijn persoonlijke & zeer beknopte beschrijving van Jolanda haar boek. 
Groet uit Geldrop.
Wouter
(foto's van Jolanda Linschooten)


maandag 7 mei 2012

...Koning van Spanje 2012...

alweer voor de 2e maal werd dit trailevent georganiseerd. 11 of 30 km door het Gulpener dal lopen. We, Marc-Jurgen-Chris en ik, waren ruim op tijd bij Rocca. Omdat de parking rap in een zompig landschap zou veranderen hebben wij de wagen maar bij de brandweer geparkeerd. Die weten met wateroverlast wel raad.
Bij binnenkomst meteen gezellig. Veel bekenden, handjes schudden en kussen. Feestje maken van deze dag. Facebook is leuk, live is beter. met tussenstops bereik ik de omkleedcabins. Gang A voor de jongetjes, gang B voor de meisjes. Gang C ben ik maar niet ingelopen...

De zompige klei, limburgse loss zo u wilt, zoog de gestaag vallende regen als een dorstige Schot naar binnen. Bij aanvang begon het weer al een rol te spelen. Flinke wind en regen maakte het wachten tot het startmoment tot een verplichte babbeltje met je buurman zodat het niet opviel dat je aan het klappertanden was. Watje. Het was helemaal niet koud. En die regen mag/hoort bij een stevige trail. Het bekende gevecht tegen de elementen moet je niet schuwen als trailrunner. Als je bang bent dat je witte sokjes vies worden ga je maar lekker op het asfalt lopen. Beetje trailrunner heeft zwarte sokken aan. Dat gezeur over het weer is aan mij niet besteed. Kustmarathon 2009, da's pas genieten.

De trail was prima. Schitterend parcours, spekgladde paden en pure natuur. De achtertuin van de brouwer was vol in de lente. Die spekgladde paden maakte het dat ik spijt had van mijn keuze om de Salomon XT Wings schoenen te gebruiken. Maar zo'n glad parcours had ik nog nooit meegemaakt. Ik ben dan ook meer moe geworden van het corrigeren van mijn looprichting dan van de trail zelf. Technische singletracks, haha zo ken ik er ook nog een paar. Groene zeephelling is op sommige stukken een beter verwoording. Maar lieve lezers, daarom niet getreurd, ik heb 100% kunnen genieten hiervan.

Na de eerste 5 km liet mijn maatje weten dat het tandje eraf ging en dat ik door moest gaan. Helaas een kwetsuur voor hem. Zo doorgelopen hield ik wel zicht op een vooruitgesnelde compaan Jurgen Krikke. Zijn Salomon Eyewear zat als een bandana de dansende lokken bijeen te houden. makkelijk te herkennen dus in het rennersveld. Die koele bril is nu nog een collector's item. Gelukkig heeft Marc een site voor ons opgezet zodat ook jij deze coole gadget kunt bemachtigen: SalomonEyewearBenelux

Op de 20km besloten Jurgen en ik het samen uit samen thuis motto te hanteren. Dus als de 2 roodgejasde vrienden hebben we nog 10km lang gezellig het uurtje volgemaakt. Maar wel met het verschil dat Jurgen zijn Salomon Fellcross aan had getrokken. Die liep dus rechtuit door de modder zonder 1 centje pijn. Ik geloof dat ik nog maar eens langs Scarabee Valkenswaard moet gaan. Ik heb nog ruimte in mijn sportschoenenkast. Al is mijn vrouw daar niet zo mee eens. Maar dat mag ze zijn.

1 glas Erdinger heb ik gedronken om heilig te beloven aan mijzelf om voortaan deze trail te finishen met een Gulpener. Limburg mag niet alleen trots zijn op haar bier maar ook op heuvels. Als Brabander was ik al om, maar deze zondag was wederom een bevestiging daarvan.

Voor foto's verwijs ik je graag naar www.trail-running.nl, daar staan ze.

Geniet ervan,
groet uit Geldrop
Wout

zaterdag 3 maart 2012

...MTB HEERLEN PARKSTAD LUS 1 + 2 | 38 KM PRACHT TRAIL...


Lieve lezer en/of lezerinnetje,
op 2 maart had ik een vrije dag. Wat te doen zo hoor ik je denken? Voor mij was het geen vraag. Trail running natuurlijk. Maar waar? Ok deze vraag gaat nogal snel in contreien met heuvels, single tracks, niet te druk en mooie natuur. Zuid Limburg Heerlen Parkstad is de plek van inspanning geworden. 
Via de site van MTB routes kun je vooraf orienteren wat je te wachten staat. In mij voorgaande blogverslagen heb ik hierover al een en ander verteld.

Dus aangekomen bij de start locatie Sport en Leisure park in Landgraaf ontmoet ik Jasper Vermazen (sportprofessional van deze locatie). Hij laat mij uitgebreidt en gastvrij de faciliteiten zien die hij kan bieden. Douchegelegenheden, lockers, food and beverage. Prima plaats voor een trail-training. FYI: het is een voormalig NOC-NSF centrum)

Vanaf de parking schiet je direct het MTB pad op. Je neemt route 2 (de enige die vanaf deze locatie mogelijk is.)
Na wat locale hardware komt de softground in zicht. Wat direct opvalt is het zwerfafval. Dit zal de hele route zo blijven.

Korte up- en down hill, zo kun je deze MTB route wel kenmerken.


Prima bewegwijzering die uitstekend is onderhouden. Je kunt niet fout lopen. Wel uit je doppen blijven kijken natuurlijk want er is zoveel moois te zien.
Mooie downhill track waarbij je door speciale bordjes wordt gewaarschuwt. Het is gewoon knallen geblazen. De ondergrond is bosgrond en onverhard. Uiteraard niet zo rocky als de Ardennen.
Salomon XR Crossmax is wel aan te bevelen. Geeft meer steun en comfort dan een gewone asfalt running shoe.
Hier en daar een asfaltstrook om de schitterende single tracks aan elkaar te rijgen. Niet storend in het gehele plaatje.
Hopla, mooie tracks up and down. Je kunt ze volle bak nemen, maximaal belasting. Na dit soort geaccidenteerd terrein volgt telkens een stukje herstel. Moet je wel pakken want de track (lus 1+2) 38 km lang pittig. Zeker als je de zondag ervoor nog de Trail by the Sea (35km ) hebt gelopen.




De zon heeft in lus 1 + 2 weinig kans je te verbranden. Veel schaduw door dichte bossen. Hier en daar een open plek. Genieten van het vergezicht. Helaas vandaag mistig, tsja in maart mag dat nog.
Hoera de Brunssummerheide (lus 1), de mooiste van de 4. Vol gas en durf ook eens een aftakking te nemen door het mulle zand of een pittige helling. Voor MTB-ers niet te doen, voor trailers als wij een fraaie omweg. Qua route gewoon je gezond verstand gebruiken. Je komt dan altijd weer op de track terug.
Perfecte bewegwijzering, zelfs bij een hongerklop kun je de route niet mislopen. Ik ken echter 1 iemand die ook deze bewegwijzering kan en zal mislopen.
Industrie in de natuur. Deze afgraving zul je via de route een aantal km volgen. Beetje saai maar wellicht dat het met zonnig weer een mooier plaatje geeft. We zullen het de volgende keer wel zien.

Je kunt in de Brunssummerheide kiezen voor een omgeploegd pad of een hardere zandondergrond. Je loopt gewoon in het midden en je ploegt je een slag in de rondte. De zijkantjes zijn harder. Schiet je van de route af dan heb je schitterende trainingsstukken. Zware heuvels en pittig te noemen. Niet voor watjes en asfaltridders.




Het lijkt allemaal hetzelfde maar in werkelijkheid zijn de verschillen er zeker. De route is zeer bochtig en om elke hoek ligt weer een mooi stukje Brunssummerheide. Je voelt gewoon niet dat je al meer dan 15 km aan het trainen bent. Op deze vrijdag was het lekker rustig. In het weekend zal zeker dit gedeelte een stuk drukker zijn.





De track heeft stukken waar de boomwortels de koers bepalen. Technische stukken die tegelijkertijd omhoog of omlaag gaan. Hier moet je goed op je qui vive zijn . Of het moet zijn dat je enkelbanden hebt als staalkabels.


Kijk hier maar even rustig naar. Salomon XT Wings rugzak af en banaantje pellen. Pure natuur.
Die nieuwe energie zul je wel weer nodig hebben want je krijgt daarna een pittig technisch gedeelte. Als je daar de vaart erin houdt is het een toffe uitdaging.


Soms vreet de track je gewoon op en vlieg je vooruit. De limburgse löss is wereldberoemd in ...Limburg en die vliegt je dan ook om de oren als je hier aanzet. 

Zoals gezegd de bewegwijzering is perfect verzorgd. Zelfs waarschuwingsbordjes voor bruggetjes en steile afdalingen.




De foto's vertellen het verhaal verder wel. Als je meer info wilt dan meld je je wel, toch?













Stel je in op 38 km pittig parcours. Neem voldoende eten en drinken mee en neem een kaartje mee van de route. Je kunt de route downloaden via de webside mtbroutes.nl . Daar kun je ook een video zien van de route. Veel kijkplezier.

Ik hoop dat ik je enthousiast hebt gemaakt voor deze route. Laat het mij weten via montblanc@onsmail.nl

Groet uit Geldrop.